Malarstwo Damiana Wojnowskiego to magiczna i często zaskakująca wędrówka pomiędzy światami- krainą baśni, fantazji,snów a realnością. Tak w kilku zdaniach można opisać malarstwo tego artysty. Uświadamia nam ono jak mało wiemy o świecie,który nas otacza. Ile zagadek on kryje i który ze światów jest tym właściwym,a który alternatywnym rozwiązaniem.

Wojnowski przykuwa uwagę jako autor,tworząc wyimaginowany świat swoich doznań i emocji. Raz przenosi nas do baśniowej, łagodnej rzeczywistości, jak wówczas,gdy na jednym obrazie oglądamy siedzącego małego chłopca patrzącego w dal. Ten Mały Książe może marzy o znalezieniu wyjątkowej istoty, która mogłaby stać się jego przyjacielem i sprawić, by jego życie nabrało sensu.
Innym razem zabiera odbiorców w surrealistyczną przestrzeń, w której niestety rządzą maszyny przenoszące w czasie ludzi, wróżby, karty do gry i szklane kule.

We wszystkich jego pracach odczuwa się klimat zadumy, pesymizmu, skrępowania, fatalizmu, nieuchronnej destrukcji  i zamknięcia. I jeśli to nie maniera, jak u Daliego czy Makowskiego, to szkice i malarstwo olejne Wojnowskiego emanują negatywnymi emocjami autora, a może bardziej alienacją lub niezgodą na przygnębiającą rzeczywistość."Kruchy dom duszy kryje nieodgadnione tajemnice..."

Artysta ma na swoim koncie wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych.